(มีคลิป) บรรยากาศงานศพ “ทมยันตี” นักประพันธ์ชื่อดังและศิลปินแห่งชาติที่ มีแฟนนวนิยายและเพื่อนฝูงต่างพากันเดินทางมากราบศพไว้อาลัยเป็นวันสุดท้าย

ญาติและเพื่อนฝูงร่วมไปถึงแฟนนวนิยายของคุณหญิงวิมล ศิริไพบูลย์ หรือนามปากกา ทมยันตี นักประพันธุ์ชื่อดังและศิลปินแห่งชาติปี 2555 ต่างพากันเดินทางมากราบศพและแสดงความอาลัยกับการจากไปกับคุณหญิงวิมล ที่เสียชีวิตอย่างสงบที่บ้านพักในล้านนาเทวาลัย ตำบลท่าวังตาลอำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่เมื่อช่วงเย็นวานนี้ก่อนที่ทางครอบครัวจะเคลื่อนย้ายศพมาตั้งไว้ที่วัดบวกครกน้อยห่างจากบ้านพักประมาณ 400 เมตร เพื่อตั้งศพไว้ให้ทางแฟนนวนิยายและเพื่อนบ้านร่วมถึงชาวเชียงใหม่ได้แสดงความอาลัยเป็นครั้งสุดท้าย

นายกุณฑล ศิริไพบูลย์ อายุ 57 ปี ลูกชายคนโตของคุณหญิงวิมล เปิดเผยว่าตนเป็นคนแรกที่เข้าไปเห็นคุณแม่ท่าเสียซึ่งท่านได้จากไปอย่างสงบภายในห้องด้วยการนั่งสมาธิซึ่งคุณแม่ท่านก็ได้เตรียมตัวกันมานานแล้วก่อนเสียชีวิตคุณแม่ท่านได้สั่งเสียให้กับครอบครัวขอจัดการงานศพให้เป็นไปอย่างเรียบง่าย

แต่ด้วยความที่คุณแม่ท่านเป็นคนมีชื่อเสียงทางผู้หลักผู้ใหญ่จึงได้ขอจัดงานให้สมเกียตริ ท่านโดยได้มีการหารือกันเบื้องต้นจะนำศพของคุณแม่ไว้ที่วัดบวกครกน้อยถึงวันที่ 15 กันยายนโดยที่ไม่มีพิธีทางศาสนาแต่จะมีการตั้งศพไว้ให้คนมากราบศพไว้อาลัยเท่านั้นก่อนที่วันที่ 16 กันยายนจะมีการเคลื่อนย้ายศพคุณแม่ทางเครื่องบินไปยังกรุงเทพมหานครในวันที่ 16 กันยายนโดยเบื้องต้นได้ประสานทางมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร ไว้ซึ่งจะได้มีการประกอบพิธีบำเพ็ญกุศลเป็นเวลา 7 วันเพื่อให้เพื่อนฝูงแฟนนวนิยายได้ทยอยเดินทางมาไว้อาลัยเนื่องสถานการณ์โควิดและมีการขอพระราชทานเพลิงศพ เนื่องจากกระทรวงวัฒนธรรมช่วยประสานงานให้

สำหรับแฟนนวนิยายหรือชาวเชียงใหม่ที่จะมาร่วมแสดงความไว้อาลัยกับคุณแม่นั้นก็สามารถเดินทางมาได้ตลอดเวลาทางครอบครัวยินดีต้อนรับเพราะคุณแม่ตอนท่านมีชีวิตอยู่นั้นเป็นที่รักของทุกคน ท่านได้เดินทางมาอยู่จังหวัดเชียงใหม่ประมาณ 5 ปีแล้ว เนื่องจากบ้านที่กรุงเทพท่านใช้ทำงานและมีคนแวะเวียนมาหาจำนวนมากท่านจึงต้องการความสงบจึงได้มาซื้อที่ๆนี้และรู้สึกชอบจึงอยู่ที่นี้เรื่อยมา ผู้สื่อข่าวถามว่า ได้พูดคุยกับคุณแม่ไมว่าบทประพันธ์หรือนวนิยายที่ท่านได้เขียนนั้นท่านชอบบทประพันธ์ไหนมากที่สุด ท่านบอกชอบทุกเรื่องทั้งนวนิยายเศร้า หรือตลกถ้าเราไม่เป็นคนแรกที่เราชอบงานเขียนของเราแล้วคนอื่นจะชอบบทประพันธ์ของเราได้อย่างไร
ส่วนงานเขียนของแม่ทุกเล่มนั้นแม่จะเขียนจากปากกาโดยที่ไม่มีรอยลบและไม่มีการเขียนไม่ดีไม่มีงานเขียนที่ทิ้งในถังขยะแม้แต่แผ่นเดียว

ร่วมแสดงความคิดเห็น