เมื่อช่วงบ่ายวันที่ 10 ต.ค.2567 ทางพระครูอ๊อด วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร อ.เมืองเชียงใหม่ ได้จัดเลี้ยงขันโตกช้างให้กับ “พลายแสนรักษ์” วัย 20 ปี เนื่องในครบรอบ 1 ปีเป็น ช้างที่ถูกไถ่ชีวิตมาในช้างตระกูลแสน อันดับที่ 15
ชี่ง“พลายแสนรักษ์” ช้างเชือกนี้ขึ้นชื่อว่าเป็น“พลายเพชฌฆาต” ฆ่าครวญช้างถึงแก่ชีวิตมาแล้วหลายศพเนื่องจากเคยเป็นช้างนักแสดงถูกซื้อไปลากไม้ใช้งานหนักจนนิสัยเปลี่ยนเป็นช้างดุร้าย รูปร่างผอมโซ ไม่มีใครต้องการเลี้ยง ทางพระครูอ๊อดไถ่ชีวิตมา และได้เดินทางไกลจากอำเภออ่าวลึก จังหวัดกระบี่ขึ้นรถด้วยตัวเองและพอมาถึงจังหวัดเชียงใหม่ที่อำเภอแม่แตงก็ลงรถด้วยตัวเองด้วยเช่นกันเป็นภาพที่จำได้สิ่งที่มีอยู่ไม่หลงเหลือความเป็นตัวตนเดิมมีเพียงแต่ช้างที่เป็นที่รักของทุกคน ดังชื่อที่ตั้งไว้ว่า “พลายเเสนรักษ์”
ปัจจุบันนี้สุขภาพร่างกายแข็ง แรงอ้วนขึ้นเปลี่ยนจากนิสัยดุร้าย กลายเป็นช้างแสนรู้ ลบภาพเพชรฌฆาตไป นอนหลับดีกินดีอยู่ในบ้านพักช้างแห่งนี้มีโรงเรือนเป็นของตัวเองอยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของควาญประจำตัวถึง 2 ท่านเพราะช้างเชือกนี้เป็นช้างพลายการที่มีช้างสลับสับเปลี่ยนในการดูแลเป็นส่วนหนึ่งในการช่วยเหลือดูแลช้างอย่างเต็มรูปแบบ
“10 ตุลาคม“ เป็นวันที่ท่านพระครูอ๊อดวัดเจดีย์หลวงจังหวัดเชียงใหม่จัดโต๊ะจีนช้างขนาดใหญ่ประกอบไปด้วยหญ้า กล้วย อ้อย แตงโม และผลไม้อีกหลายชนิดที่เสริมวิตามินให้กับช้างเชือกนี้ซึ่งเป็นขันโตกที่มีความใหญ่พอสมควรซึ่งขันโตกโต๊ะจีนช้างนี้ถูกจัดขึ้นบริเวณริมสระน้ำบ้านพักช้าง
พอมาถึงพลายแสนรักษ์ ก็เล่นน้ำ เริ่มที่จะเอาตัวนอนจุ่มลงไปในน้ำพร้อมกับพ่นน้ำทักทายกับท่านพระครูอ๊อดพร้อมทั้งเลื่อนตัวเองมาที่บริเวณโต๊ะจีนเพื่อจับกินผลไม้ชนิดหวานที่สุดนั่นคือแตงโมเป๋นอย่างเเรก ก่อนที่จะทานเป็นประเภทกล้วยและผลไม้ชนิดอื่นๆซึ่งวันนี้เป็นภาพที่เค้าดูมีความสุขในวันที่แสงแดดอากาศก็ร้อนในช่วงเวลากลางวัน
ไม่เท่านั้นวันครบรอบหนึ่งปีของการมาอยู่จังหวัดเชียงใหม่ของพลายแสนรักยังได้มีการจัดโต๊ะจีนช้างให้กับช้างอีกเชือกหนึ่งนั่นคือพลายแสนหลวง ช้างตัวใหญ่ผู้นอบน้อมซึ่งท่านพระครูอ๊อดก็เคยเล่าให้ฟังหลายครั้งถึงความนอบน้อมของช้างเชือกนี้ไม่ว่าจะอยู่ในช่วงเวลาของอาการตกมันหรือเวลาปกติธรรมดาล้วนแล้วจะเป็นคนที่สุภาพตอนที่ช้างเชือกนี้ได้เข้าใกล้กับโต๊ะจีนช้างเค้ายังทานทุกสิ่งทุกอย่างบนโต๊ะด้วยความเรียบร้อยเคี้ยวอย่างละเอียดและอย่างช้าๆ
ซึ่งท่านพระครูอ๊อดวัดเจดีย์หลวงจังหวัดเชียงใหม่ยังเล่าให้ฟังอีกว่าช้างกับควาญเป็นของคู่กันท่านพระครูอ๊อดมีความสุขทุกครั้งที่ได้มาจัดโต๊ะจีนเลี้ยงช้างเช่นนี้บางครั้งก็ไม่ได้ถ่ายรูปนำไปแชร์ให้กับเครือข่ายคนรักช้างได้ชมแต่เป็นกิจกรรมที่ทำเป็นประจำรวมไปถึงมีความสุขทุกครั้งที่ได้มาอยู่ท่ามกลางครอบครัวควาญช้าง ทุกคนรักกันทุกคนสามัคคีกันทุกคนช่วยเหลือช้างทุกเชือกไม่ได้มองว่าเป็นช้างที่อยู่ภายใต้การดูแลของใครคนใดคนหนึ่งเป็นกลุ่มที่คอยสนับสนุนช่วยเหลือกันนี่คือสิ่งที่เป็นภาพที่อยากจะเห็นเพราะเมื่อเมื่อวานทุกคนที่อยู่ในบ้านพักแห่งนี้มีความสุขกายสบายใจเค้าจะส่งผลดีต่อการดูแลช้างทุกเชือกที่ท่านพระครูอ๊อดได้ช่วยชีวิตมาทั้งสิ้น
ซึ่งถ้าหากใครได้มาสัมผัสเรื่องราวเหล่านี้ที่เกี่ยวข้องกับช้างและครอบครัวคนดูแลช้างจะเป็นสิ่งหนึ่งที่จะทำให้พวกเขาหลงรักถึงเสน่ห์ของช้างตัวใหญ่ที่ไม่อาจจะหาชมได้และถ้าไม่ตั้งใจจริงๆอาจจะไม่ได้มีโอกาสได้พบเจอนอกจากนี้ยังเล่าให้ฟังถึงกรณีที่นำช้างลงไปในพื้นที่อำเภอสารภีจังหวัดเชียงใหม่ซึ่งเป็นพื้นที่น้ำท่วมและมีผู้ประสบภัยอาศัยอยู่ในศูนย์อพยพมีทั้งเด็กผู้สูงอายุคนเท่าคนแก่ซึ่งพวกเขาได้เห็นช้างแล้วก็เกิดรอยยิ้มพอยิ้มแล้วความทุกข์ในจิตใจก็ลดน้อยถอยลงไปนี่คือภาพสิ่งหนึ่งที่คอยเป็นจุดสะท้อนว่าช้าง ได้มีโอกาสในการที่จะดูแลสังคมดูแลคนดังนั้นวิถีชีวิตคนไทยกับช้างจึงเป็นอะไรที่แยกออกจากกันไม่ได้ตั้งแต่อดีตจวบจนปัจจุบัน
ร่วมแสดงความคิดเห็น