คืบหน้าเหตุเสือตาย 72 ตัว คุ้มเสือยังคงปิดพื้นที่ไม่อนุญาตให้บุคคลภายนอกเข้า ด้านปศุสัตว์เขต 5 แจงติดเชื้อไข้หัดสุนัขร่วมแบคทีเรีย ย้ำไม่ติดต่อสู่คน
ความคืบหน้ากรณีเหตุเสือตายในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ ที่มีรายงานแจ้งว่าในตอนนี้มีเสือตายแล้วจำนวนสูงถึง 72 ตัว ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน และเป็นการตายที่มีปริมาณมากที่สุดเท่าที่มีมา จนกลายเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์ และข้อสงสัยของประชาชน รวมทั้งคนที่ทราบข่าว และล่าวุดมีการเปิดเผยข้อมูลสาเหตุออกมาเมื่อวานนี้ (20 ก.พ. 69)
ขณะที่ล่าสุดวันนี้ (21 ก.พ .69) ผู้สื่อข่าวลงพื้นที่คุ้มเสือแม่ริมยังคงปิดพื้นที่ไม่อนุญาตให้บุคคลภายนอกที่ไม่เกี่ยวข้องเข้าไปในพื้นที่ โดยพนักงานระบุว่ามีการบิ๊กคลีนนิ่งฉีดพ่นยาฆ่าเชื้อทั่วทุกตารางนิ้วไปแล้วและพนักงานทุกคนผ่านการตรวจสุขภาพไม่พบความผิดปกติ ขณะที่ว่าผู้บริหารจะแถลงรายละเอียดอย่างเป็นทางการอีกครั้ง
โดยทางด้าน สำนักงานปศุสัตว์เขต 5 ชี้แจงสาเหตุเสือโคร่งในคุ้มเสือชื่อดังจังหวัดเชียงใหม่ทยอยตายรวม 72 ตัว ผลชันสูตรติดเชื้อไวรัสไข้หัดสุนัขร่วมกับแบคทีเรียจากเห็บหมัด ยันชัดเจนไม่ใช่ไข้หวัดนกและ “ไม่ติดต่อสู่คน”
สำนักงานปศุสัตว์เขต 5 ออกหนังสือชี้แจงข้อเท็จจริง กรณีการตายของเสือโคร่งในสถานประกอบกิจการสวนสัตว์ของบริษัท คุ้มเสือตระการ จำกัด ตั้งแต่วันที่ 8 ถึง 18 กุมภาพันธ์ 2569 พบเสือโคร่งตายรวมทั้งสิ้น 72 ตัว แบ่งเป็นพื้นที่คุ้มเสือแม่ริม 21 ตัว และ คุ้มเสือแม่แตง 51 ตัว โดยนายสัตวแพทย์พีรพล น้อยนาฝาย ปศุสัตว์เขต 5 และ นายสัตวแพทย์อนุสรณ์ หอมขจร ปศุสัตว์จังหวัดเชียงใหม่ เปิดเผยผลการตรวจสอบหลังลงพื้นที่เก็บตัวอย่างทางพยาธิวิทยาตั้งแต่วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2569 ยืนยันว่า ไม่พบรหัสพันธุกรรมของเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์เอ หรือ โรคไข้หวัดนก (Avian Influenza Virus: AIV) แต่พบการติดเชื้อจาก 2 สาเหตุหลัก ได้แก่ โรคไข้หัดสุนัข หรือ โรคคานีน ดิสเทมเปอร์ (Canine Distemper Virus: CDV) และ เชื้อแบคทีเรียไมโคพลาสมา (Mycoplasma spp.) ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เสือโคร่งในพื้นที่ล้มป่วยและเสียชีวิต
สำหรับโรคไข้หัดสุนัข หรือ คานีน ดิสเทมเปอร์ เป็นโรคที่แพร่กระจายได้ง่ายผ่านการสัมผัสสารคัดหลั่งโดยตรงและการแพร่กระจายทางอากาศ ส่งผลรุนแรงต่อระบบทางเดินหายใจ ระบบทางเดินอาหาร และระบบประสาท ขณะที่เชื้อแบคทีเรียไมโคพลาสมา มีเห็บ หมัด และแมลงวันคอกเป็นพาหะ ทำให้เกิดภาวะโลหิตจางจากการทำลายเม็ดเลือดแดง โดยมีปัจจัยกระตุ้นจากความเครียดของสัตว์ในสถานที่เลี้ยงและสภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน ซึ่งการติดเชื้อร่วมกันของทั้งไวรัสและแบคทีเรียส่งผลให้อาการของโรครุนแรงมากยิ่งขึ้น
ทั้งนี้ สำนักงานปศุสัตว์ยืนยันอย่างเป็นทางการว่าโรคดังกล่าวไม่สามารถติดต่อจากสัตว์สู่คน ผู้ดูแลและพนักงานทุกคนผ่านการตรวจสุขภาพแล้วพบว่าแข็งแรงเป็นปกติ พร้อมกันนี้ได้เคลื่อนย้ายเสือโคร่งที่เหลือไปดูแลยังศูนย์บริบาลสัตว์ในพื้นที่อำเภอแม่แตงและสั่งหยุดให้บริการสาขาอำเภอแม่ริมชั่วคราวเป็นเวลา 14 วัน เพื่อดำเนินการทำความสะอาดและฉีดพ่นยาฆ่าเชื้อตามมาตรฐานทางระบาดวิทยา ก่อนพิจารณาเปิดให้บริการอีกครั้งเมื่อสถานการณ์คลี่คลาย
สำหรับลำดับเหตุการณ์ความสูญเสียที่เกิดขึ้นพบว่าวิกฤตครั้งนี้เริ่มตั้งแต่วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569 หลังได้รับแจ้งว่าเสือโคร่งเริ่มมีอาการซึมและป่วยเบื้องต้นจำนวน 33 ตัว ก่อนจะเกิดการระบาดอย่างรวดเร็วและทยอยตายลงอย่างต่อเนื่อง โดยตั้งแต่วันที่ 8 ถึง 18 กุมภาพันธ์ 2569 พบเสือโคร่งตายรวมทั้งสิ้น 72 ตัว แบ่งเป็นพื้นที่คุ้มเสือแม่ริม 21 ตัว และคุ้มเสือแม่แตง 51 ตัว โดยเฉพาะในช่วงวันที่ 12 และ 13 กุมภาพันธ์ ถือเป็นจุดวิกฤตที่สุดที่มีเสือตายรวมกันสูงถึง 45 ตัว ภายในเวลาเพียง 2 วันเท่านั้น ส่งผลให้ปัจจุบันยอดรวมเสือคงเหลือที่คุ้มเสือแม่ริมมีจำนวน 44 ตัว และคุ้มเสือแม่แตง 130 ตัว
ร่วมแสดงความคิดเห็น