อ่านข่าวบริษัทบุหรี่ข้ามชาติที่ใหญ่อันดับที่ 2 ของโลก บริษัทบีเอทีปลดพนักงาน 9,000 คน ทำให้คิดถึงที่สื่อฝรั่งขนานนามบริษัทบุหรี่ว่าเป็น“อุตสาหกรรมอาทิตย์อัสดง” Sunset industry ตั้งแต่ผมเข้ามาทำงานรณรงค์ไม่สูบบุหรี่จริงจังเมื่อ 40 ปีก่อนเมื่อประเทศที่พัฒนาแล้วต่างรณรงค์ควบคุมการสูบบุหรี่ จนการสูบบุหรี่เริ่มลดลงบริษัทบุหรี่ข้ามชาติได้หันมาหาตลาดทดแทนในเอเชีย ซึ่งเริ่มรณรงค์/ควบคุมยาสูบช้ากว่าอเมริกาและยุโรป 20-30 ปี การสูบบุหรี่ที่เพิ่มขึ้นในเอเชียในยี่สิบ-สามสิบปีที่ผ่านมา ได้ทำให้เส้นทางสู่“อาทิตย์อัสดง”ของบริษัทบุหรี่ข้ามชาติใช้เวลานานขึ้นมาวันนี้ การสูบบุหรี่ในเอเซียเริ่มลดลง ทำให้บริษัทบุหรี่ข้ามชาติ รวมทั้งบริษัทบุหรี่ของรัฐบาลท้องถิ่น ต้องทะยอยปลดพนักงานตามที่เป็นข่าวเพื่อนบ้านอย่างมาเลเซีย ก่อนปีพ.ศ.2554-55 ยังมีชาวไร่ยาสูบ 2 หมื่นกว่าราย แต่ด้วยราคาใบยามาเลเซียที่สูงขึ้น บริษัทบุหรี่ข้ามชาติ 2 บริษัทคือฟิลิป มอร์ริส และเจทีไอ ที่ตั้งโรงงานผลิตบุหรี่ในมาเลเซีย จึงหันไปซื้อใบยาสูบจากแหล่งอื่นนอกมาเลเซียที่ราคาถูกกว่ารัฐบาลมาเลเซียได้เข้าช่วยชาวไร่ยาสูบ ให้หันมาปลูกพืชตระกูลปอ ทำจนเป็นอุตสาหกรรมผลิตวัสดุก่อสร้างจากต้นปอ ปัจจุบันมีชาวไร่ยาสูบเหลืออยู่เพียง 100 กว่าราย และชาวไร่มีอาชีพความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นกว่าเมื่อยังเป็นชาวไร่ยาสูบประเทศไทย จำนวนชาวไร่ยาสูบก็ค่อยๆลดลง กิจการของการยาสูบไทยก็สาละวันเตี้ยลงๆ แต่รัฐบาลขาดความตั้งใจที่จะแก้ปัญหาชาวไร่ยาสูบอย่างจริงจังสังคมไทยต้องรู้ว่า รัฐบาลประเทศต่างๆทั่วโลก ที่เหลือเป็นเจ้าของกิจการยาสูบ น่าจะเหลือไม่ถึง 10 ประเทศเท่านั้น เพราะการที่รัฐเป็นเจ้าของกิจการยาสูบ ทำให้นโยบายควบคุมยาสูบไม่สามารถทำได้เต็มที่เพราะห่วงว่าจะกระทบต่อกิจการยาสูบของรัฐและชาวไร่ยาสูบ นโยบายดีๆที่จะลดคนสูบบุหรี่หลายๆนโยบาย เช่นการห้ามเติมเมนทอลในบุหรี่ การขึ้นค่าใบอนุญาตร้านขายปลีกบุหรี่เพื่อลดจำนวนร้านขาย(480,000ร้าน)ที่เรามีจำนวนมากกว่าสหรัฐอเมริกา (380,000ร้าน) ฯลฯมีนักวิชาการต่างประเทศแสดงความแปลกใจว่า […]
ร่วมแสดงความคิดเห็น