เพียรพร จี้รัฐเร่งรับซื้อข้าวชาวนาเชียงราย หลังโรงสีเมินรับซื้อ หวั่นสารปนเปื้อนซ้ำเติมเกษตรกร

เชียงราย เพียรพร จี้รัฐเร่งรับซื้อข้าวชาวนาเชียงราย หลังโรงสีเมินรับซื้อ หวั่นสารปนเปื้อนซ้ำเติมเกษตรกร แบกรับต้นทุนมลพิษข้ามแดน

จากกรณีปัญหาสารปนเปื้อนในแม่น้ำสร้างความเดือดร้อนให้เกษตรกรอย่างหนัก เมื่อโรงสีหลายแห่งปฏิเสธรับซื้อข้าวเปลือกในช่วงฤดูเก็บเกี่ยว ชาวนาจึงเสี่ยงสูญเสียรายได้และไม่มีตลาดรองรับผลผลิต ทั้งที่ไม่ได้เป็นผู้ก่อมลพิษ ขณะที่ประชาชนในพื้นที่ยังต้องกังวลต่อผลกระทบต่อสุขภาพและอาชีพจากมลพิษข้ามพรมแดน ด้านเพียรพร ดีเทศน์ เรียกร้องให้รัฐบาลเร่งรับซื้อและตรวจสอบผลผลิต พร้อมจัดมาตรการช่วยเหลือและเยียวยาประชาชนโดยเร็ว

นางสาวเพียรพร ดีเทศน์ เพียรพร ดีเทศน์ กรรมการบริหาร Rivers and Rights และมูลนิธิพัฒนาชุมชนและเขตภูเขา (พชภ.)กล่าวว่า ขณะนี้พบว่าโรงสีข้าวหลายแห่งปฏิเสธการรับซื้อข้าวเปลือกจากเกษตรกรในพื้นที่ ซึ่งสร้างความเดือดร้อนให้กับชาวนาเป็นอย่างมาก เนื่องจากก่อนหน้านี้เกษตรกรมีความกังวลเกี่ยวกับปัญหาสารปนเปื้อนในแหล่งน้ำและผลผลิตทางการเกษตรอยู่แล้ว เมื่อถึงฤดูเก็บเกี่ยวซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ชาวนาจะนำผลผลิตออกจำหน่ายเพื่อสร้างรายได้ กลับต้องเผชิญกับปัญหาไม่มีตลาดรองรับและถูกปฏิเสธการรับซื้อ ทั้งที่เกษตรกรไม่ได้เป็นผู้ก่อให้เกิดปัญหามลพิษดังกล่าว จึงมองว่าเป็นสถานการณ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อประชาชนที่ต้องแบกรับผลกระทบ

นางสาวเพียรพรเสนอให้กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และกระทรวงพาณิชย์ เข้ามาแก้ไขปัญหาอย่างเร่งด่วน ด้วยการรับซื้อข้าวจากเกษตรกรทั้งหมด พร้อมจัดระบบตรวจสอบและแยกแหล่งที่มาของผลผลิตให้ชัดเจนว่า ข้าวแต่ละส่วนมาจากพื้นที่ใด รวมถึงตรวจวิเคราะห์สารปนเปื้อนอย่างเป็นระบบ เพื่อจำแนกข้าวที่สามารถนำไปใช้เป็นอาหารได้อย่างปลอดภัย ส่วนผลผลิตที่ไม่เหมาะสมสำหรับการบริโภค ก็ควรพิจารณานำไปใช้ประโยชน์ในรูปแบบอื่น เช่น การผลิตเอทานอลหรืออุตสาหกรรมแปรรูป โดยต้องอยู่ภายใต้หลักเกณฑ์ความปลอดภัยที่เกี่ยวข้อง เพื่อไม่ให้เกษตรกรต้องรับภาระความเสียหายเพียงฝ่ายเดียว

ทั้งนี้ เห็นว่ารัฐบาลต้องเร่งเข้ามาจัดการปัญหาและเยียวยาประชาชนโดยทันที รวมถึงวางมาตรการดูแลประชาชนทุกกลุ่มที่อาศัยอยู่ในพื้นที่เสี่ยงต่อการปนเปื้อน เนื่องจากประชาชนเหล่านี้กำลังได้รับผลกระทบจากปัญหามลพิษข้ามพรมแดนที่มีต้นตอมาจากกิจกรรมเหมืองแร่ในประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งชาวบ้านไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการก่อปัญหา แต่กลับต้องแบกรับผลกระทบทั้งด้านสุขภาพ การประกอบอาชีพ และความมั่นคงทางเศรษฐกิจในชีวิตประจำวัน

ปัญหาการปนเปื้อนสารโลหะหนัก โดยเฉพาะสารหนู ที่เกินค่ามาตรฐานอย่างรุนแรง ในแม่น้ำที่ไหลมาจากประเทศเพื่อนบ้านในพม่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัฐฉาน ได้แก่ แม่น้ำกก สาย รวก โขง สาละวิน และกระบุรีทางตอนใต้ของประเทศไทยนั้น พบว่ามีการทำเหมืองจำนวนมากที่ต้นน้ำลำธารในเขตของพม่า ซึ่งเราทราบกันดีว่า กลไกการควบคุมบริหารจัดการเหมืองแร่ หรือการจัดการมาตรฐานสิ่งแวดล้อมนั้น เรียกได้ว่าไม่มีเลย

สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในขณะนี้ก็คือ แผ่นดินไทย ลำน้ำจำนวนมากในประเทศไทย รวมทั้งประชาชนไทย และเกษตรกรไทย กำลังแบกรับต้นทุนทางสิ่งแวดล้อม ต้นทุนทางความมั่นคง และสุขภาพ จากการทำเหมืองที่ไร้ความรับผิดชอบแบบนี้
“ในฐานะคนเชียงรายคนหนึ่ง ซึ่งได้รับผลกระทบโดยตรง ดิฉันเห็นว่ารัฐบาลไทยควรจะเจรจากับรัฐบาลพม่า และชนกลุ่มน้อยต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งธุรกิจทั้งหลายที่เกี่ยวข้องกับเหมืองแร่และอุตสาหกรรมแร่เหล่านี้ ให้กำกับดูแล มีความรับผิดชอบ และยุติต้นทางของมลพิษเหล่านี้ทันที ปีนี้เป็นปีที่ 2 เท่านั้น ที่ประชาชนทราบว่ามีการทำเหมืองตอนบน ก่อนหน้านี้หลายปีก็มีการเริ่มทำเหมืองแล้ว และเหมืองเหล่านี้เพิ่มตัวอย่างรวดเร็ว ข้อมูลจาก สติมสัน เซ็นเตอร์ (Stimson Center) ระบุชัดเจนว่า ในเพียงเวลาปีนี้เท่านั้นเนี่ย พบว่ามีเหมืองเพิ่มขึ้นในพื้นที่ลุ่มน้ำโขงมากถึง 91 แห่ง โดยเฉพาะพื้นที่ของกองกำลังว้า กองกำลังตะอาง กองกำลังโกก้างพื้นที่เหล่านี้ไม่มีการควบคุมใด ๆ หากประเทศไทยจริงจังกับการเจรจากับกลุ่มเหล่านี้ รวมทั้งรัฐบาลทหารพม่า ดิฉันเชื่อว่ามีแนวทางที่จะจัดการได้” น.ส.เพียรพร กล่าว

ร่วมแสดงความคิดเห็น