ในประเพณีรับน้องขึ้นดอย หากพูดถึงจุดเด่นในบรรดาขบวนขึ้นดอยสุเทพ หลายคนคงนึกถึงขบวนของคณะวิศวกรรมศาสตร์ซึ่งมีการวิ่งอย่างดุดันพร้อมแบกเสลี่ยงช้างแก้วที่มีน้ำหนักกว่า 300 กิโลขึ้นดอยโดยต้องมีคนวิ่งช่วยแบกถึง 20-24 คน ซึ่งแสดงให้เห็นถึงน้ำใจและความสามัคคีอันเป็นหนึ่งเดียว แต่อย่างไรก็ตาม หนึ่งในขบวนที่มีเอกลักษณ์ไม่แพ้กันกับวิศวะคือ ขบวนเดินขึ้นดอยของคณะวิจิตรศิลป์ ซึ่งมีจุดเด่นคือการถือ “ผ้าห่มพระธาตุ”
ขึ้นพระบรมธาตุดอยสุเทพซึ่งเป็นธรรมเนียมในแต่ละปีของคณะ โดยจุดเริ่มต้นนั้นเกิดขึ้นเมื่อกิจกรรมรับน้องขึ้นดอยของมหาวิทยาลัย เริ่มเป็นธรรมเนียมที่มีรูปแบบชัดเจน คณะวิจิตรศิลป์จึงได้เสนอและเป็นผู้ริเริ่มในการสร้าง
เสลี่ยงช้างแก้วเพื่อนำไปสักการะ ในช่วงแรกนั้นคณะต่างๆในมหาวิทยาลัยจะผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนแบกเสลี่ยงร่วมคณะอื่นๆตอนเดินขึ้นดอย แต่เมื่อมหาวิทยาลัยขยายตัวและมีจำนวนนักศึกษามากขึ้น คณะวิศวะจึงรับหน้าที่เป็นผู้แบกเสลี่ยงแทนในทางด้านของวิจิตรศิลป์เอง ทางคณะมีความต้องการเปลี่ยนแนวทางให้กิจกรรมมีอะไรมากกว่าเพียงแค่การขึ้น
ไปนมัสการขึ้นพระบรมธาตุดอยสุเทพ จึงก่อให้เกิดแนวคิดการจัดทำเครื่องสักการะ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2545 คณะวิจิตรศิลป์ได้เพิ่ม “ผ้าห่มพระธาตุ” ซึ่งถูกจัดทำโดยนักศึกษาภายในคณะที่นำองค์ความรู้ การออกแบบ ด้านศิลปะล้านนามาใช้จริงและเป็นการสานสัมพันธ์รุ่นพี่-น้อง ดังนั้นการถือผ้าห่มพระธาตุขึ้นดอยของนักศึกษาวิจิตรศิลป์
จึงไม่ใช่เพียงแค่การบูชาสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์แต่ยังสะท้อนการเรียนรู้ศิลปะล้านนาและวัฒนธรรมล้านนา
รวมทั้งสายสัมพันธ์ระหว่างพี่-น้อง ภายในคณะที่แน่นแฟ้น
แหล่งที่มา : https://www.facebook.com/cmutoday/videos/3201381583438393/
https://www.cmu.ac.th/th/article/ab176280-60bf-4018-b151-34d9845b5b3b




ร่วมแสดงความคิดเห็น