“น้องชมพู่” น.ส.สุพรรษา กันนะ เด็กกตัญญูคนสู้ชีวิต ใช้เวทีประกวดนางงามหาเลี้ยงชีพ เลี้ยงครอบครัว และส่งเสียตัวเองเรียน ผู้เคยได้รับรางวัลคนดีศรีเชียงใหม่ เมื่อปี 2563 เข้าสู่เส้นทางการประกวดตามความฝัน อยากเป็นนางงามมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม ที่โรงเรียนแม่ริมวิทยาคม อ.แม่ริม จ.เชียงใหม่ ผิดหวังบ้าง สมหวังในบางเวทีเป็นธรรมดาของการประกวด แต่ด้วยจุดมุ่งหวังที่จะก้าวให้ไกลไปให้ถึง จึงไม่ขาดที่จะพัฒนาตัวเองอยู่เสมอ ผลงานเป็นที่ประจักษ์เธอคว้ามงกุฏสายสะพายเวทีธิดาลาบเมืองปี 2565 ที่จัดโดยชมรมผู้สื่อข่าว จ.เชียงใหม่ ในปีถัดมา พ.ศ.2566 ขึ้นประกวดเวทีนางสาวแม่ริม ไม่พลาด ได้มงกุฏสายสะพายและเป็นตัวแทนสาวงาม อ.แม่ริม ถิ่นเกิดก้าวขึ้นสู่เวทีระดับจังหวัด ชิงความเป็นเลิศความงามนางสาวเชียงใหม่ จากผู้เข้าประกวดที่มาจากทั่วสารทิศ เวทีนี้แม้จะไม่ไปถึงจุดสูงสุดแต่ไม่ทำให้คนแม่ริมผิดหวัง น้องชมพู่นั่งเก้าอี้รองอันดับ1 สมใจกองเชียร์ที่รอลุ้นระทึก ท่ามกลางอากาศที่หนาวเย็น
ปัจจุบันน้องชมพู่อาศัยอยู่กับบิดาที่ประกอบอาชีพกสิกรรม(เลี้ยงวัว) ที่บ้านห้วยน้ำริน ต.ขี้เหล็ก วันว่างจากเวทีประกวดก็ใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย พอเพียง รับบทต้อนวัวออกไปหากินหญ้าตามชายป่าแทนคุณพ่อ เพื่อแบ่งเบาภาระ พร้อมหอบตำราไปอ่านควบคู่ไปกับการเฝ้าฝูงวัว เพื่อเสริมความรู้ให้กับตนเองในทุกด้าน ในอนาคตอันใกล้น้องชมพู่เตรียมเป็นบัณฑิตป้ายแดง คณะมนุษยศาสตร์ รั้วราชภัฏเชียงใหม่ น้องชมพู่ยังคงตามล่าหาความฝันทั้งบนแคทวอล์คเวทีความงาม และการเรียนในรั้วมหาลัย วันที่ 11 ก.พ.67 นี้ไปเป็นกำลังใจให้ น.ส.สุพรรณษา กันนะ ”น้องชมพู่” เด็กกตัญญูคนนี้บนเวทีประกวดมิสไชนาทาวน์เชียงใหม่ อีกเวทีที่จะสานฝันให้กับเด็กสาวคนนี้
ร่วมแสดงความคิดเห็น