ในตอนที่เรายังเด็กเราคงจะมีความคุ้นเคยกับคำว่า เศรษฐกิจพอเพียง กันอยู่ไม่มากก็น้อยจากทั้งในหนังสือเรียนที่มีการพูดถึงบ่อยๆ รวมไปถึงการที่ทางโรงเรียนได้มีการจัดกิจกรรมที่มีความเกี่ยวข้องกับเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อเป็นการปลูกฝังให้นักเรียนได้มีแนวทางในการใชีวิตอย่างพอเพียง แต่พอโตขึ้นทำไมเราถึงไม่สามารถทำตามที่เคยเรียนที่เคยรู้มาได้เลยกันหละ?
ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง เป็นแนวคิดที่อยู่กับสังคมไทยมาเป็นระยะเวลานานหลายสิบปี ซึ่งจุดมุ่งหมายสำคัญคืออยากให้ทุกคนใช้ชีวิตด้วยความพอเพียง ไม่ประมาทในการใช้ชีวิต มีความรู้ ซึ่งนับได้ว่าเป็นหนึ่งในแนวคิดที่หากว่าใครสามารถปฏิบัติตามได้รับรองได้ว่าจะไม่มีวันที่จะอดอยาก สามารถอยู่ได้โดยไม่จำเป็นที่จะต้องมีเงินมาก แต่ดูเหมือนกับว่าแนวคิดนี้จะไม่เหมาะกับทุกคนเสมอไป
ขึ้นชื่อว่า มนุษย์ย่อมจะมีความปราถนาในสิ่งที่ตนเองไม่มี มีความปราถนาในการที่จะไขว่ขว้าในสิ่งที่ต้องการ ไม่รู้จักพอการนำเอาปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาให้ทุกคนใช้ดูจะเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยากพอสมควร ยิ่งในยุคนี้มือใครยาวสาวได้สาวเอา ไม่มีใครจะยอมให้ผลประโยชน์ที่อยู่ตรงหน้าหลุดลอยไปได้ รวมไปถึงประชาชนคนธรรมดาที่หาเช้ากินค่ำมีความยำเป็นที่ต้องใช้เงินในทุกวัน หากจะต้องคำนึงถึงเรื่องนี้อีกก็ไม่สามารถทำให้ชีวิตดีขึ้นได้ เราต้องมองความเป็นจริงด้วยว่ามันไม่ได้เป็นอย่างที่คิดเสมอไป
แม้จะมีการมองว่า ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง เป็นแนวคิดของคนที่มีเงินเพราะว่าคนที่มีเงินสามารถทำตามได้โดยไม่คิดอะไร กลับกันคนที่ไม่มีเงินก็ต้องคิดแต่ว่าจะทำยังไงให้พรุ่งนี้มีข้าวกิน มันก็อารมณ์เหมือนปรัชญาที่คนปกติเขาคงไม่นึกถึงเรื่องนี้เพราะเขามีเรื่องอื่นที่ควรจะนึกถึงมากกว่า แต่ก็ไม่ใช่ว่าแนวคิดนี้จะไม่มีอะไรที่เราจะใช้ได้เลย เป็นหนึ่งในแนวคิดที่ดีอย่างมาก โดยเฉพาะเรื่องของการมีคุณธรรมเรื่องนี้มันควรจะเป็นเรื่องที่ทุกคนควรมีอยู่เเล้ว หากเราเลือกปรับให้เข้ากับชีวิตประจำวันของเราก็จะทำให้เราไม่ลำบากเกินไป ไม่จำเป็นที่จะต้องนำเอามาใช้กับชีวิตของเราทั้งหมดก็ได้ แล้ววคุณคิดเห็นอย่างไรกับประเด็นนี้
ร่วมแสดงความคิดเห็น